کتاب چهل داستان و چهل حدیث از امام زمان (عج)

کتاب چهل داستان و چهل حدیث از امام زمان (عج)

از تولیدات مجتمع فرهنگی مذهبی قائمیه اصفهان

ویژه موبایل بوده که در دو فرمت جاوا و اندروید تقدیم شما منتظران امام زمان حضرت مهدی (عج) می گردد.. 

 این نرم افزار شامل بخش های زیر می باشد :
- خلاصه حالات چهاردهمین معصوم
- دوازدهمین اختر امامت
- در مدح دوازدهمین اختر امامت
-  میلاد سعادت بخش
- فایده عطسه و برخورد با آن
-  جواب چهل مسئله مشکل از کودکى خردسال
-  تشخیص حرام و حلال براى کودکى خردسال
-  ظهور از پشت پرده با خصوصیّات
-  او را نخواهید دید
-  فقط حجّت بر حجّت نماز مى خواند
-  مشورت با آینده نگر آگاه
- علائم و نشانه هاى قبل از ظهور نور
- حوادث ظهور و خروج نور
- قانون پیاده رو و سواره
- همچون شمایل جدّش ظاهر مى شود
- ظهور نور در مدینه و اعدام دو جنایت کار
- تهیّه آذوقه لشکر امام زمان (عجّ)
- پیراهن یوسف و ابراهیم کجاست ؟
- سرزنش در برگرداندان هدایا
- ریگ طلا در طواف کعبه
- خلیفه تمام انبیاء و ائمّه در شهر کوفه
- هفده نوع اطّلاعات
- خصوصیّات حضرت از زبان رسول خدا صلى الله علیه و آله
- ده هزار نیرو در مقابل میلیاردها
- خصایص حضرت حجّت علیه السلام
- مردى کهن سال با شکل جوانى
- شهرسازى و تخریب و کُندى حرکت اءفلاک
- ظهور نور و انتقام از ظالم
- قاتل شیطان کیست ؟
- آشنائى به درون و استجابت دعا
- درخواست مطالبات سفارشى
- دریافت وجوهات و تعیین نماینده
- اوّلین برنامه عملى پس از ظهور و قیام
- جبرئیل اوّلین بیعت کننده در کعبه الهى
- سیره و روش تشکیل حکومت جهانى
- خبر از درون میهمان مسافر و پذیرائى
- نابودى آثار ظالمان و قتل مخالفان بعد از بیان حجّت
- زیارت امام حسین (ع ) و همراهى با یکى از مخالفین
- راهنمائى و کمک به حاجى اسدآبادىِ گم گشته
- تقسیم عادلانه و حکم بر حقایق مذاهب
- مهمان نوازى و هدایت
- جواب نامه و ناراحتى از برگشت هدیه
- اطّلاعیه اى بر غیبت کبرى
- منقبت دوازدهمین ستاره هدایت
- پنج درس ارزشمند و آموزنده
- اظهار محبّت نسبت به حضرت مهدى (عجّ)
-  چهل حدیث گهربار منتخب.

 

امام مهدی(عج)، خشونت یا رأفت؟

امام مهدی(عج)، خشونت یا رأفت؟

شاید شما نیز این سخن و به عبارتی این شبهه را شنیده باشید که آیا این که می‌ گویند: وقتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کنند، مردمان بسیاری را می ‌کشند؛ به گونه ‌ای که سیل خون در زمین به ‌راه می‌ افتد و حتی انسان ‌های به دنیا آمده از نسل قاتلان امام حسین علیه السلام را هم به عنوان انتقام خون آن حضرت به قتل می‌ رساند، حقیقت دارد؟ آیا به راستی امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف با ظهور خود با مردمان این گونه رفتار می کند؟ اگر آری، پس چگونه است که می گویند امام با مردمان با رحمت و رأفت برخورد می کند؟ تناقض این دو مسئله چگونه حل می شود؟

باید توجه داشت که امام واسطه فیض خداوند است که به برکت وجود او برکات الهی شامل حال مردم می‌ شود. زمین به برکت وجود آن ها نعمت‌ های الهی مانند روییدنی ‌ها و میوه ‌ها و محصولاتش را در اختیار جهانیان قرار می ‌دهد و آسمان، باران و سایر روزی ‌ها را بر آن ها نازل می ‌کند و اگر لحظه‌ ای وجود امام از نظام آفرینش حذف شود، زمین اهل خود را هلاک می ‌سازد. 

روایات دروغین و محمدبن علی الکوفی
تعداد این روایات به بیش از پنجاه مورد می رسد. از این تعداد، سند نزدیک به سی مورد از آن ها به شخصی به نام محمدبن علی الکوفی می رسد که فردی بدنام و دروغ گو است و تمام علمای رجال بر بی اعتباری روایات او حکم کرده اند. این شخص، در زمان امام حسن عسگری (علیه السلام) می زیسته و از معاصران جناب فضل بن شاذان بوده است.
فضل بن شاذان از اعاظم روات و بزرگان شیعه است که هیچ شکی در جلالت و قدر و منزلت وی وجود ندارد، تا جایی که امام عسکری (علیه السلام) در مدح و توصیف او می فرماید:
انی أغلط اهل الخراسان لمکان الفضل.

به خاطر آن که فضل، خراسانی است، من آرزو داشتم که از اهل خراسان می بودم.

 

حال، فضل بن شاذان در وصف محمد بن علی کوفی می گوید: «رجل کذاب؛ مردی بسیار دروغ گوست.

و در جایی دیگر اظهار داشته است:
(کدت أقنت علیه؛ نزدیک بود در قنوت نماز لعن و نفرینش کنم).
اکنون به چند نمونه از این دست روایات اشاره می کنیم:
روایت نخست: روایتی است که بیش از یک صفحه از بحارالانوار را به خود اختصاص داده است، در این روایت آمده است:
حضرت مهدی(علیه السلام) پس از ظهور، عده ای از مسلمانان را مورد تعقیب قرار می دهد، آنان نیز فرار کرده به نصارای روم پناه می برند. نصارا به آنان می گویند اگر می خواهید به شما پناه دهیم، باید صلیب برگردن بیاویزید و مسیحی شوید. این گروه نیز از ترس امام زمان مسیحی می شوند. حضرت این مسلمان های فراری را از چنگ نصرانی ها بیرون می آورد، مردان آن ها را می کشد و شکم زنان باردار آن ها را پاره می کند؛ «فیقتل الرجال و یبقر بطون الحبالی.
باید دانست که امام زمان(علیه السلام)، دارای مقام امامت است و بهتر از هر کسی احکام اسلام را می داند.
در دین اسلام اگر زن بارداری مرتکب جنایتی گردد و حد بر او واجب شود، به عنوان مثال اگر زنا دهد و چهار شاهد عادل بر زنا دادن او شهادت دهند و بنا شد که او را حد بزنند، مادامی که این زن باردار است جاری کردن حد بر او حرام است؛ باید صبر کنند تا فارغ شود و بعد حد را بر او جاری سازند. با این همه، آیا حضرت ولی عصر(عج) شکم زن باردار را پاره می کنند؟! آیا این روایت جعل و دروغ نیست؟
روایت دوم: در بحارالانوار، از کتاب غیبة نعمانی به این سند ذکر شده:
عن علی بن الحسین (علیه السلام) عن محمد العطار عن محمدبن الحسن الرازی (مجهول الهویه) عن محمدبن علی الکوفی عین البزنطی عن ابن بکیر عن ابیه عن زراره عن ابی جعفر (علیه السلام): «أیسیر (الحجة) بسیرة النبی (صلی الله علیه واله)؟» فقال: هیهات أن رسول الله سار فی امته باللین و الغائب یسیر بالقتل.
آیا امام مهدی (علیه السلام) بر طبق روش رسول خدا(صلی الله علیه واله) عمل خواهد کرد؟ فرمود: هرگز، رسول خدا (صلی الله علیه واله) با نرمی با امتش رفتار کرد، درصورتی که امام مهدی(علیه السلام) از روش قتل و کشتار استفاده خواهد کرد.
این روایت علاوه بر ان که ضعف سند دارد با روایات صحیحه ای که درباره ی شباهت رفتار امام عصر(علیه السلام) با رفتار پیامبر اکرم (صلی الله علیه واله) وجود دارد در تعارض است.
روایت سوم: «عن محمدبن علی الکوفی عن الکوفی عن البزنطی عن العلاء». در این سند مغیرة بن سعید نیز آمده که حضرت صادق(علیه السلام) در مورد او فرموده است:

لعن الله المغیرة بن سعید أنه دس فی أحادیث أبی کثیرا.
خدا لعنت کند مغیرة بن سعید را همانا که او در روایات پدرم بسیار دست می برد (آن ها را تغییر می داد).
در این روایت همانند روایات قبلی، باز مسئله کشتار مطرح شده است. و این سخن را به امام نسبت می دهند که: سمعت أبا جعفر (علیه السلام) یقول:
لو یعلم الناس ما یصنع الغائب اذا خرج لأحب أکثرهم أن لایروه مما یقتل الناس.
اگر مردم می دانستند مهدی(علیه السلام)پس از ظهور چه می کند بیش تر آن ها دوست نداشتند او را ملاقات کنند به دلیل کشتار مردم توسط او.
چنین سخنی از طرف یک آدم دروغ گو به امام معصوم نسبت داده شده و به هیچ وجه قابل پذیرش نیست؛ چرا که انسان عاقل اگر سخن انسان دروغ گو را مبنی بر شراب خواری فلان مؤمن بشنود باور نخواهد کرد و به خود اجازه نقل این سخن را نخواهد داد چه برسد در مورد امام معصوم. در دنباله این روایت چنین آمده است که:
یقول کثیر من الناس لیس هذا من آل النبی لوکان لرحم.
آن قدر کشتار می کند که مردم می گویند، او از آل پیامبر(ص) نیست؛ چرا که اگر از آل پیامبر بود رحیم و مهربان بودو کشتار به راه نمی انداخت.
روایت چهارم: عن محمدبن علی الکوفی عن البزنطی عن عاصم بن حمید الحناف عن أبی بصیر قال أبو جعفر (علیه السلام)
(لیس شأنه الا بالسیف لا یستتیب أحدا؛ سرو کار مهدی جز با شمشیر نیست و توبه ی کسی را نمی پذیرد).
آیا این شبیه سیره ی رسول الله (صلی الله علیه واله) است؟
نکته مهم این است که محمد بن علی کذاب روایات خود را نوعا به افراد ثقه نسبت می داده تا روایاتش صحیح جلوه کند؛ همان طور که در اینجا نام حناف در سلسله سند آمده که او از ثقات است.
روایت پنجم: عن البطائنی عن أبی بصیر عن أبی عبدالله (علیه السلام)، می گوید: از امام پرسیدم: مهدی کی ظهور می کند؟ فقال: ما تستعجلون بخروج الغائب فوالله ما هو الا السیف و الموت تحت ظل السیف.
چرا برای ظهور غایب (امام زمان) عجله می کنید، به خدا قسم او فقط با شمشیر سروکار دارد و قتل و کشتار.
روایت ششم: از علی بن ابی حمزه ی بطائنی شیخ الواقفیه که قائل به خاتمیت امامت به موسی بن جعفر (علیه السلام) است؛ او می گوید ایشان «امام موسی بن جعفر (علیه السلام)» امام غایب است و اصلا قائل به امام دوازدهم نیست. در روایتی از امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که پس از دفن این شخص فرمود: نکیر و منکر عمودی از آتش بر او زدند که: «امتلأ قبره نارا الی یوم القیامة» الان حدود هزار و دویست سال است که در قبرش می سوزد. به هر حال روایت این است؛ عن ابن أبی بطائنی عن أبیه عن أبی بصیر عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال:
اذا خرج الغائب لم یکن بینه و بین العرب و قریش الا السیف ما یأخذ منها الا السیف.
چون آن غایب بیاید، میان او و قریش شمشیر حاکم است و بس و از قریش غیر از شمشیر چیزی دریافت نمی کند.
این ها تنها چند نمونه از روایاتی است که در این زمینه وارد شده است.
صرف نظر از محمدبن علی کوفی، عده ای از روایان دیگر این روایات نیز به هیچ وجه مورد اعتبار نبوده و روایاتشان قابل پذیرش نیست.

وگفتن این نکته حائز اهمیت است که امام زمان(عج) پس از ظهور، هرگز خود آغاز کننده جنگی نخواهد بود؛ بلکه جنگ و خونریزی عظیمی که مطرح می شود، قبل از ظهور و به ‌دست سران حکومت‌ های ظالم و استکباری به وجود می آید. هر چند امام در نتیجه عناد اهل باطل مجبور به مبارزه قهرآمیز با آن ها می ‌شود، اما ابتدا با حکمت و موعظه نیکو آنان را به پذیرش حق دعوت می کند و از مقابله با خود برحذر می ‌دارد. آن گاه نیز که به جنگ می پردازد، تنها با طغیان‌گران و سرکشان به مبارزه می پردازد تا دست از عناد بردارند و از هرگونه تعدی و ستم به دیگران خودداری کنند که این، همان روشی است که همه انبیای الهی آن ‌را به کار بسته ‌اند؛ بدون اینکه کوچک‌ ترین صدمه ‌ای به انسان ‌های بی‌ گناه و مستضعف وارد شود.

================

http://twelfh-imam.blogfa.com

================

شباهت های امام عصر (عج) به انبیا علیهم السّلام

انبیا و اولیای الهی در طول حیات بشری برای هدایت انسان ها آمده اند و در این راه نیز سختی های بی شماری را تحمل کرده اند. حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، تنها بازمانده از انبیا و اولیا علیهم السلام است و هر آنچه آن بزرگواران از علم و قدرت و معجزه دارا بوده اند و هر آنچه در اختیار آنان بوده، همگی در حال حاضر در اختیار آن حضرت می باشد. تمام صفات انبیا و مکارم ائمه علیهم السلام در وجود امام مهدی (عج) جمع است و از آن حضرت بروز می کند. بر این اساس، شباهت هایی بین آن حضرت و پیامبران و اولیا الهی وجود دارد که در کتاب های معتبر حدیثی از آن یاد شده است.  

شباهت به آدم علیه السلام 

خداوند، حضرت آدم علیه السلام را خلیفه خود در تمام زمین قرار داد و او را وارث آن ساخت ؛ حضرت مهدی (عج) را نیز وارث زمین خواهد ساخت و خلیفه خود در زمین خواهد نمود. آدم علیه السلام زمین را با عبادت خدا زنده کرد، پس از آنکه با کفر و طغیان جنیان مرده بود؛ حضرت مهدی (عج) نیز زمین را با دین خدا و عبادت و عدالت و برپایی حدود الهی زنده خواهد کرد، در حالی که با کفر و معصیت اهل زمین مرده است. آدم علیه السلام از گروه بسیار گریه کننده (بُکّائین) بود و در فراق بهشت بسیار گریست؛ حضرت مهدی(عج) نیز چنانکه در زیارت ناحیه مقدسه آمده، بر مصیبت امام حسین علیه السلام بسیار گریسته و می گرید. خداوند تمام اسماء را به آدم علیه السلام آموخت؛ به حضرت مهدی(عج) افزون بر آنچه به آدم علیه السلام آموخت، مطالب دیگری که به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و اوصیای آن حضرت داده شده را می آموزد. 

شباهت به هابیل علیه السلام و شیث علیه السلام 

نزدیک ترین و خویشاوندترین افراد یعنی قابیل، هابیل را کشت؛ در مورد حضرت مهدی(عج) نیز عمویش جعفر کذاب که نزدیک ترین افراد از نظر خویشاوندی به امام بود، قصد کشتن ایشان را نمود. حضرت شیث اجازه نیافت علم خویش را آشکار کند؛ زیرا می ترسید همانند برادرش هابیل به قتل برسد؛ حضرت مهدی(عج) نیز تا روز معیّن که خداوند از آن آگاه است، اجازه ندارد علم خویش را آشکار سازد؛ چنانکه در روایت آمده است: حضرت به هنگام ولادت عطسه ای زد و فرمود: «ستمگران پنداشته اند حجت الهی باطل و نابود است، حال آنکه اگر در سخن گفتن به ما اجازه داده شود، شک از بین می رود.»
آدم علیه السلام از گروه بسیار گریه کننده (بُکّائین) بود و در فراق بهشت بسیار گریست؛ حضرت مهدی (عج) نیز چنانکه در زیارت ناحیه مقدسه آمده، بر مصیبت امام حسین علیه السلام بسیار گریسته و می گرید. خداوند تمام اسماء را به آدم علیه السلام آموخت؛ به حضرت مهدی (عج) افزون بر آنچه به آدم علیه السلام آموخت، مطالب دیگری که به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و اوصیای آن حضرت داده شده را می آموزد

شباهت به نوح علیه السلام

 حضرت نوح علیه السلام شیخ الانبیاء نام دارد که بنا بر روایات دو هزار و پانصد سال عمر نمود ؛ حضرت مهدی(عج) نیز شیخ الاوصیاء است و تاکنون در قید حیات می باشد. حضرت نوح علیه السلام با دعای خود که فرمود: «پروردگارا! بر روی زمین بشری از کافران قرار نده> ، آنها را از بین برد؛ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز زمین را با شمشیر از لوث وجود کافران پاک می کند. خداوند فرج نوح و اصحابش را آن قدر به تأخیر انداخت تا بیشتر معتقدان به حضرت از او برگشتند و آنان که ایمان حقیقی داشتند بر عقیده خود پابرجای ماندند؛ ظهور و خروج حضرت مهدی(عج) نیز به قدری به تأخیر می افتد که بیشتر معتقدان به حضرت برمی گردند تا آنان که عقیده ای راسخ و حقیقی دارند باقی بمانند. نداهای حضرت نوح علیه السلام به شرق و غرب عالم می رسید و این یکی از معجزات آن حضرت بود؛ حضرت مهدی(عج) نیز هنگام ظهور، میان رکن و مقام می ایستد و فریادی برمی آورد و یارانش را فرا می خواند و ندایش به شرق و غرب عالم می رسد.  

شباهت به ادریس علیه السلام 

ادریس علیه السلام که جدّ پدر نوح علیه السلام است، به آسمان چهارم بالا رفت در حالی که زنده بود؛ حضرت مهدی(عج) نیز برای لحظاتی هنگام تولد به جایگاه والایی در آسمان برده شد. هنگامی که دشمنان می خواستند حضرت ادریس علیه السلام را بکشند، وی از قومش غایب شد و طول غیبتش به حدی بود که پیروانش در سختی و شدت و فشار قرار گرفتند؛ حضرت مهدی(عج)  نیز هنگامی که دشمنان می خواستند او را به شهادت برسانند، غایب شد و در طول غیبتش که بسیار هم طولانی است، شیعیان و پیروانش به منتهای سختی و فشار و مشقت می رسند. وقتی غیبت ادریس علیه السلام به طول انجامید، مردم جملگی به درگاه خداوند توبه کردند و تصمیم گرفتند حضرت را یاری نمایند، خداوند نیز حضرت را ظاهر ساخت؛ حضرت مهدی(عج) نیز ظهور خواهد کرد، اگر مردم به سوی خدا توبه کنند و تصمیم قاطع بر یاری حضرت داشته باشند.
خداوند حضرت ابراهیم علیه السلام را از آتش نجات داد؛ حضرت مهدی (عج) نیز از آتش نجات خواهد یافت. براساس روایتی از امام صادق علیه السلام، هنگامی که حضرت ظهور می کند، مردی نزد ایشان آمده، تقاضای معجزه ابراهیم علیه السلام می کند. حضرت هم دستور می دهد تا آتشی را فراهم کنند، سپس داخل در آتش شده و به سلامت از آن خارج می شود 

شباهت به هود علیه السلام و صالح علیه السلام 

خداوند کافران را به وسیله حضرت هود علیه السلام و باد عقیمی که بر آنها فرستاد، نابود کرد؛ در زمان ظهور حضرت مهدی(عج) نیز جمعی از کافران به وسیله حضرت و باد سیاهی که خواهد وزید نابود خواهند شد. حضرت صالح علیه السلام از قوم خود غایب شد و وقتی بازگشت، عده بسیاری آن حضرت را انکار کردند؛ امام عصر (عج) را نیز انکار خواهند کرد. با آنکه حضرت مهدی (عج) در سن پیری و پس از عمری طولانی ظهور می کند، اما به صورت جوانی کمتر از چهل سال دیده می شود و مردم نیز در آن زمان سه دسته خواهند بود: اهل یقین، اهل شک و انکار کنندگان. اهل انکار را دعوت می کند، او را انکار می کنند؛ پس آنها را می کشد. اهل یقین و شک هم از او علامت هایی می خواهند که ارائه می دهد و آنان با حضرت بیعت می کنند.  

شباهت به ابراهیم علیه السلام 

دوران حمل و ولادت حضرت ابراهیم علیه السلام مخفیانه بود و حضرت در یک روز به قدری رشد می کرد که دیگران در یک هفته رشد می کنند و در یک هفته به قدری که دیگران در یک ماه و در یک ماه به قدری که دیگران در یک سال؛ حضرت مهدی(عج) نیز از این جهات شبیه حضرت ابراهیم علیه السلام بود. هنگامی که حضرت ابراهیم علیه السلام در آتش افکنده شد، جبرئیل برایش لباسی از بهشت آورد؛ حضرت مهدی (عج) هنگامی که قیام می کند، همین لباس را به تن می کند. 

خداوند حضرت ابراهیم علیه السلام را از آتش نجات داد ؛ حضرت مهدی (عج) نیز از آتش نجات خواهد یافت. براساس روایتی از امام صادق علیه السلام، هنگامی که حضرت ظهور می کند، مردی نزد ایشان آمده، تقاضای معجزه ابراهیم علیه السلام می کند. حضرت هم دستور می دهد تا آتشی را فراهم کنند، سپس داخل در آتش شده و به سلامت از آن خارج می شود.  

شباهت به لوط علیه السلام و یعقوب علیه السلام 

خداوند فرشتگان را برای یاری حضرت لوط علیه السلام فرستاد؛ برای یاری امام زمان (عج) نیز فرشتگان فرود خواهند آمد. یعقوب علیه السلام در فراق یوسف علیه السلام به قدری گریست تا چشمانش از اندوه سفید شد و بینایی خود را از دست داد در حالی که حضرت خشم خود را فرو می خورد؛ حضرت مهدی (عج) نیز چنانکه در زیارت ناحیه مقدسه می فرماید، در اندوه جدّش امام حسین علیه السلام بسیار می گرید، در حالی که خشم خود را فرو می برد تا زمانی که اجازه ظهور بیابد و انتقام آن حضرت را از قاتلانش بگیرد. یعقوب علیه السلام منتظر فرج بود؛ حضرت مهدی (عج) نیز منتظر فرج می باشد.         http://www.takbook.com