بیست و شش ماه انتظار با علائم ظهور

 حجاز هنگام ظهور وقبل از آن

" إذا وقعت النار في حجازكم  ، وجرى الماء بنجفكم فتوقعوا ظهور قائمكم "
* حديث شماره : 580 *
* از كتاب عجائب البلدان به طريق ارسال از امام صادق ( ع ) نقل شده كه على عليهما السلام فرمود : زمانى كه آتشى در حجاز نمايان شود و آب در نجف سرازير گردد ، آنوقت است كه بايد آمادهء ظهور قائمتان باشيد .
580 - المصادر :
* : عجائب البلدان : على ما في الصراط المستقيم .
* : الصراط المستقيم : ج 2 ص 258 ب 11 ف 11

* حديث شماره : 40 *
* از يكى از پسران سعد بن ابى وقاص نقل شده كه گفت : از پدرم شنيدم ، گفت : از رسول خدا ( ص ) شنيدم مىفرمود : اسلام غريبانه شروع شد و به همان حالت اولى بر خواهد گشت ، پس خوشا بحال غريبها ، زمانيكه مردم فاسد شوند سوگند به آن كه جان ابو القاسم ( حضرت محمد صلى الله عليه وآله ) در دست اوست ايمان ميان اين دو مسجد ( مكه ومدينه ) گرد خواهد آمد همانگونه كه مار در آشيانهء خود جمع می شود .
* حديث شماره : 952 *
* اين روايت را أبان بن تغلب مرفوعا از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود : زمانى بر مردم خواهد آمد كه در آن برهه اى وجود دارد كه علم مانند مارى كه به لانه خود پناه مىبرد . به گوشه اى پناه برده و در آن هنگام است كه ستاره اى بر مردم طلوع خواهد كرد ، عرض كردم : سبطه چيست ؟ فرمود : برهه اى از زمان . عرض كردم : در آن موقع چه بايد بكنيم ؟ فرمود : بر آن چه كه هستيد باقى مانده تا خداوند ستارهء شما را ظاهر سازد .
952 - المصادر :
* : النعماني : ص 159 ب 10 ح 6

* حديث شماره : 998 *
* علي بن حسن ، از أبان بن تغلب از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : چگونه خواهى بود زمانى كه ميان دو مسجد ( مكه ومدينه ) جنگ رخ بدهد . و آنگونه كه مار به آشيانهء خود پناه مى برد علم و دانش به گوشه اى خزيده ونهان خواهد شد وشيعيان با يكديگر اختلاف پيدا كرده و بعضى ، برخى ديگر را دروغگو خطاب كرده وبرخى ، بصورت بعضى ديگر آب دهان خواهند انداخت ، عرض كردم : فدايت شوم ، آيا آنزمان از خير خبرى نخواهد بود ؟ سه بار فرمود ، بلكه خير كامل آن زمان خواهد بود ( زيرا حضرت مهدى عليه السلام قيام خواهد فرمود ) .
998 - المصادر :
* : الكافي : ج 1 ص 340 ح 17 

* حديث شماره : 811 *
* حسن بن محبوب ، از ابو حمزه ثمالى نقل كرده كه گفت : به امام صادق عرض كردم : امام باقر عليه السلام مى فرمود : خروج سفيانى واختلاف فرزندان عباس ( بنى عباس ) وكشته شدن نفس زكيه ، وقيام حضرت مهدى عليه السلام از وقايع حتمى در جهان ، مى باشد . عرضكردم : نداء آسمانى چگونه مى باشد ؟ فرمود : منادى در اول روز از آسمان ندا مىدهد كه : حق با على وشيعيان او مى باشد سپس شيطان لعنه الله در اخر روز فرياد مى زند كه : حق با سفيانى وپيروان او مى باشد ، آنوقت استكه افراد باطل در شك خواهند افتاد
811 - المصادر :
* : الفضل بن شاذان : على ما في الارشاد ، وغيبة الطوسي .
* : كمال الدين : ج 2 ص 652 ب 57 ح 14

-        827 - " ليس بين قيام قائم آل محمد وبين قتل النفس الزكية إلا خمسة عشر ( كذا ) ليلة "
* حديث شماره : 827 *
* شعيب بن حذاء ، از صالح خادم بنى عذراء ، از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : بين قيام حضرت قائم آل محمد ( صلوات الله عليهم ) وبين كشته شدن نفس زكيه ، بيش از پانزده شب فاصله نخواهد شد .
827 - المصادر :
* : الفضل بن شاذان : - على ما في غيبة الطوسي .
* : كمال الدين : ج 2 ص 649 ب 57 ح

* حديث شماره : 831 *
* اين روايت را ابوبصير مرفوعا از امام باقر عليه السلام نقل كرده كه فرمود : حضرت قائم عليه السلام به اصحابش مى فرمايد : اى قوم : اهل مكه ما را نمى خواهند ، ولى خداوند مرا فرستاده تا با آنها بحث ومناظره نمايم آنگونه كه سزاوار مى باشد . آنگاه يكى از اصحابش را فرا خوانده وبه او مي گويد : به مكه برو وبه آنها بگو : اى اهل مكه من فرستاده فلانى هستم ، كه براى شما پيغام داد : ما اهل بيت رحمت ومعدن رسالت وخلافت بوده وذريه محمد ( صلى الله عليه وآله ) وسلاله پيامبران مى باشيم بما ظلم شده وحق ما را خورده و ما را مقهور كرده و به زور حقوق ما را از زمان رحلت پيامبرمان تا به امروز سلب كرده اند . ما از شما ( اهل مكه ) يارى مى خواهيم ، ما را يارى نمائيد . هنگاميكه آن جوان ( فرستاده حضرت ) اين خبر را براى اهل مكه مى برد او را در بين ركن ومقام گردن مي زنند . واو همان نفس زكيه ، مى باشد . زمانيكه اين خبر به امام ( عليه السلام ) مى رسد به اصحابش مى فرمايد : به شما نگفتم كه اهل مكه ما را نمي خواهند . پس او را دعوت نمى كنند تا آنكه حضرت خروج كرده ودر عقبه طوى ، در ميان سيصدوسيزده نفر به عدد أهل بدر . فرود مى آيد وبه مسجد الحرام مي رود . چهار ركعت نماز در مقام ابراهيم خوانده سپس به حجر الاسود تكيه مي دهد ، آنگاه خدا را حمد وثنا كرده وپيامبر را ياد نموده وبر او صلوات مى فرستد وچنان سخن خواهد گفت كه هيچ كس تا آنموقع چنان سخن نگفته است . اولين كسانى كه با او بيعت مي كنند ميكائيل وجبرئيل مى باشند وهمراه ايندو رسول الله وامير المؤمنين ( صلوات الله عليهما ) قيام كرده ونامه اى به آنحضرت مى دهند كه شديدا بر عليه عرب مى باشد وهنوز مهر آن خيس مى باشد . به آنحضرت مى فرمايند : به آنچه كه در نامه است عمل نما . وآن سيصدنفر وعده كمى از اهل مكه با آنحضرت بيعت مى نمايند . سپس از مكه خارج شده تا آنكه وارد چيزى مانند حلقه مى شود ، راوى مى گويد : عرضكردم : حلقه چيست : فرمود : ده هزار مرد : جبرئيل از سمت راست وميكائيل از چپ ، آنگاه پرچم آشكار وبارزى را به اهتزاز در آورده وباز مى نمايد كه آن پرچم رسول الله صلى الله عليه وآله است كه نامش ، سحابه ، مي باشد ونيز زره رسول الله صلى الله عليه وآله كه نامش . سابغه بوده وشمشير رسول الله صلى الله عليه وآله كه نامش ذى الفقار مى باشد ، همراه آنحضرت خواهد بود .

831 - المصادر :
* : السيد علي بن عبد الحميد : على ما في البحار .
* : البحار : ج 52 ص 397 ب 26 ح 81 

* حديث شماره : 1003 *
* يعقوب بن يزيد ، از زياد قندى ، از گروهى از يارانش از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه از آن حضرت سئوال شد ، آيا خروج سفيانى از وقايع حتميه است ؟ حضرت فرمود : آرى وكشته شدن نفس زكيه وقيام حضرت قائم ( عليه السلام ) از وقايع حتميه بوده وفرو رفتن ( سپاه سفيانى ) در سرزمين بيداء وظاهر شدن دستى از آسمان ، ونداء از آسمان هم از حتميات است . عرض كردم : منظور از ندا چيست ؟ فرمود : منادى از آسمان باسم حضرت قائم وپدرش ( عليهما السلام ) ندا خواهد داد .
1003 - المصادر :
* : النعماني : ص 257 ب 14 ح 15

1004 - " من المحتوم الذي لابد أن يكون من قبل قيام القائم خروج السفياني ، وخسف بالبيداء ، وقتل النفس الزكية ، والمنادي من السماء "
* حديث شماره : 1004 *
* ابي خالد قماط ، از حمران بن أعين ، از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : از رخدادهاى قطعى كه پيش از قيام حضرت قائم ( عليه السلام ) اتفاق خواهد افتاد خروج سفيانى وفرو رفتن ( سپاه وى ) در زمين بيداء ، وكشته شدن نفس زكيه ، ونداء منادى از آسمان ، مى باشند
1004 - المصادر :
* : النعماني : ص 264 ب 14 ح 26 - أخبرنا أحمد بن محمد بن سعيد بإسناده عن هارون بن مسلم ، عن أبي خالد القماط ، عن حمران بن أعين ، عن أبي عبد الله عليه السلام أنه قال : -
* : البحار : ج 52 ص 294 ب 26 ح 44 - عن النعماني .
* : منتخب الأثر : ص 455 ف 6 ب 6 - عن النعماني . 

* حديث شماره : 997 *
* حسن بن محبوب ، از ابراهيم ( بن زياد ) خارقى ، از ابو بصير ، از امام صادق به نقل از امام باقر عليهما السلام آورده كه فرمود : آرى ، آن ( ظهور قائم عليه السلام ) نخواهد شد تا آنكه ميان ، بنى فلان ، اختلاف افتاده ، وبه روى يكديگر شمشير بكشند ، حلقه تنگ شود وسفيانى خروج نمايد وبلاء شدت يابد ، ومرگ وكشت وكشتار مردم را فرا بگيرد كه مجبور شوند به حرم خداوند وحرم رسول الله صلى الله عليه وآله ( به مكه ومدينه ) پناه ببرند . 

* حديث شماره : 1000 *
* عمار بن مروان ، از ابوبصير ، از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : هر كس مرگ ، عبد الله ، ( ظاهرا پادشاهى در حجاز وعربستان خواهد بود ) را به من خبر دهد وضمانت نمايد ، من هم ضمانت مى كنم براى او حضرت قائم عليه السلام را ، سپس فرمود : پس از مرگ ، عبد الله ، آن زمان ديگر مردم به گرد كسى جمع نمىشوند تا آنكه صاحب شما بيايد انشاء الله ، آنوقت ديگر مدت پادشاهى يك سال يا چند سال نبوده ، بلكه چند ماه يا چند روز مى شود ، راوى مى گويد عرضكردم : آيا آن ايام طولانى خواهد بود ؟ فرمود : خير .
1000 - المصادر :
* : الفضل بن شاذان : على ما في غيبة الطوسي .
* : غيبة الطوسي : ص 271

*حديث شماره : 1452 *
* جابر جعفى از امام باقر ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : اى جابر ، پا برجا و استوار برزمين باش ودست وپاى خودرا حركت نده تا علامات ونشانه هايى را براى تو بيان كنم كه سالى آنها را خواهى ديد ، مى بينى كه ندا دهنده اى در دمشق ندا مى كند ودر يكى از شهرهاى آن [ روستاهاى آن ] فرورفتگى زمين ايجاد مى شود [ زمين فرو مى رود ] . . . كه تركها از آنجا گذشته تا به جزيره رسيدند وروميان در رمله فرود آمدند ، آن سالى است كه در تمام سرزمينهاى اعراب اختلاف بوجود مى آيد ، وشاميان برسرسه درفش ، اصهب ، وابقع وسفيانى با بنى ذنب الحمار مضر [ حاكمان بد آنروز ] به اختلاف مى پردازند ، والى هاى سفيانى از قبيلهء كلب با او هستند ، سفيانى وهمراهانش بر بنى ذنب الحمار پيروز مى شوند ، به گونه اى كه كشتار مى شوند كه هرگز براى چيزى چنين كشتارى نشده است ، ومردى در دمشق حضورمى يابد واووهمراهانش به نحوى كشته مى شوند ، كه هيچكس كشته نشده است ، واين آيهء شريفه اى است كه مى فرمايد : " احزاب ودسته ها ميان خود به اختلاف پرداختند ، واى بركسانى كه كفر ورزيدند ، از مشاهدهء روزى بزرگ " سفيانى وهواداران او پيروز می گردند ، تا آنجا كه هيچ اهتمامى ندارند جز آل محمد صلى الله عليه وآله وپيروان آنها ، سپاهى را به كوفه اعزام مى كند وپيروان آل محمد ( ص ) را در كوفه كشتار نموده وبه دار مىآويزند ، وآنگاه ، درفشى از خراسان رو مىآورد تا اينكه در ساحل دجله فرود مىآيد . مردى ضعيف از غير عرب همراه با يارانش خروج مى كند ودر پشت كوفه ( نجف ) كشته مى شود ، سفيانى گروهى رابه مدينه اعزام مى كند ودرآنجا مردى را تقبل مىرساند ومهدى ومنصور از آن شهر مى گريزند ، كوچك وبزرگ آل محمد دستگير مى شوند وبى آنكه يك تن از آنها رها شود همگى به زندان افكنده مى شوند ، سپاه به تعقيب اين دو مرد مى پردازد ومهدى به سان روش موسى ( ع ) بينمناك از آن شهر ( مدينه ) خارج گشته تا اينكه وارد مكه مى شود ، سپاه او آورده تا آنكه در بيداء فرود ميآيند وآن سپاه هملات ( هلال ) است كه در زمين فرومى روند وجز كس كه خبر فرو رفتن آنها را ببرد ، هيچكس زنده نمى ماند ، وقائم ( ع ) بين ركن ومقام ميايستد ونماز مى گزارد ، و به اتفاق وزيرش راه مى افتد و مى گويد : اى مردم ، بر ضد كسانى كه به ما ستم روا داشته وحق ما را غصب كردند ، از خدا كمك مى طلبيم . هركس دربارهء خدا [ نسبت با خدا ] با ما محاجه نمايد ، من به خدا سزاوارترم . هركس در باره آدم ( ع ) [ نسبت با آدم ] با ما محاجه كند ، من سزاوارترين مردم به آدم ( ع ) هستم هر كس در بارهء نوح ( ع ) [ نسبت با نوح ] با ما محاجه نمايد ، من سزاوارترين شخص به نوح ( ع ) هستم هر كس در باره ابراهيم ( ع ) [ نسبت با او ] با ما محاجه كند ، من سزاوارترين فرد به ابراهيم ( ع ) هستم . هركس دربارهء محمد ( ص ) [ نسبت با او ] با ما محاجه نمايد ، من سزاوارترين شخص به محمد صلى الله عليه وآله هستم هركس درباره نسبت با پيامبران با ما محاجه كند ، ما سزاوارترين مردم نسبت به پيامبران هستيم .
هر كس در بارهء كتاب خدا با ما به محاجه بپردازد ، ما سزاوارترين مردم به كتاب خدا ( قرآن ) هستيم . ما وهمه مسلمانان امروز گواهى مى دهيم كه ما مورد ظلم وستم قرار گرفته وآواره شديم ، برضد ما شوريدند ، واز شهر وديار واموال واهل خود بازمانده ومغلوب شديم ، بخدا سوگند ، سيصد وسيزده مرد خواهند آمدكه پنجاه زن ميان آنهاست ، بدون وعدة قبلى همه به سان ابرهاى پاييزى پى درپى آمده ودر مكه گردى آيند واين آيهء شريفه اى است خداوند ميفرمايد " هر كجا باشيد ، خداوند همگى شما را گردمىآورد ، براستى كه خدا بر هر كارى تواناست " مردى از آل محمد صلى الله عليه وآله مىگويد : " وهي القرية الظالمة اهلها " وپس آنحضرت به اتفاق سيصد وسيزده نفر خروج نموده وآنان ميان ركن ومقام با آن حضرت بيعت مى كنند ، عهدنامهء رسول اكرم ( ص ) وپرچم وسلاح او در دست آن حضرت ووزيرش نيز با اوست ، منادى در مكه نام او وظهورش را از آسمان ندا مى كند ، بگونه اى كه همهء زمينيان آن صدا را مى شنوند ، نام او نام پيامبر است ، اگر باور برخى چيزها برايتان مشكل باشد ، عهدنامهء پيامبر ( ص ) وپرچم وسلاح آن حضرت ونفس زكيه از فرزندان حسين برشما مشكل نخواهد بود ، اگر باور اين معناهم برايتان دشوار باشد ، صداى آسمانى به نام وظهور وقيام او ، برايتان دشوار نيست . از منحرفين آل محمد ( ص ) بپرهيز ، زيرا آل محمد وعلى درفشى ، وديگران نيز درفش هائى دارند ، بر پا واستوار بمان واز هيچيك آنان هرگز پيروى نكن ، تا آنكه مردى را از فرزندان حسين ( ع ) ملاحظه كنى ، او عهد نامهء رسول خدا ( ص ) ودرفش وسلاح او را با خود دارد ، زيرا عهد نامهء پيامبر ( ص ) نزد على بن حسين وسپس نزد محمد بن علي ( باقى است وخداوند هرچه خواهد انجام مى دهد ، با اينان هميشه ملازمه باش ، واز كسانى كه برايت گفتم بيرهيز ، اگر مردى از آنان بهمراه سيصد وسيزده تن خروج كرد ودرفش رسول خدا ( ص ) را با خود داشت " . . . رهسپار مدينه شده تا آنكه از بيداء عبور مى كند ، ومى گويد : اين جا مكان گروهى است كه بزمين فرو رفته اند واين معناى آيهء شريفه است كه :
" أفأمن الذين مكروا السيئات ان يخسف الله بهم الأرض أو يأتيهم العذاب من حيث لا يشعرون أو يأخذهم في تقلبهم فما هم بمعجزين " وآنگاه كه وارد مدينه شد ، محمد شجرى را طبق سنت وشيوهء يوسف ( ع ) بيرون مىراند ، وسپس به كوفه مىآيد ودر آنجا تا خدا بخواهد درنگ مى كند تا برآنها غالب مىآيد ، وسپس حركت نموده تا با همراهانش وارد عذراء مى شود ، وتعدد بسيارى از مردم به او مى پيوندند ، وسفيانى در آنروز در وادى رمله بسر مى برد ، تا اينكه با يكديگر برخورد مى كنند وآنروز روز ابدال است ، گروهى از مردم كه با سفيانى بوداند در زمره پيروان آل محمد در مى آيند وگروهى كه با آل محمد ( ص ) بوده اند به سفيانى مى پيوندند وهر گروهى از مردم به سمت درفش خود مى روند و آنروز ، روز ابدال است ، امير المؤمنين ( ع ) فرمود درآن روز سفيانى وهمراهانش كشته مى شوند بگونه اى خبر دهنده اى هم از آنها باقى نمى ماند ، كسى كه در آنروز از غنايم قبيلهء كلب محروم شود ، ناكام مانده است ، سپس حضرت وارد كوفه مى شود ومنزلش در آن شهر است ، همه غلامان مسلمان را خريده وآزاد مى كند ، بدهى بدهكاران را مى پردازد ، هر مالى كه با ستم از كسى گرفته شده باشد آنرا برمى گرداند ، هر غلامى كه از آنان كشته شود بهاى آنرا بعنوان ديه به اهلش مى پردازد ، و هركس كشته شود ، بدهى او را پرداخته وخانواده اش را اداره مى كند ، او واهل بيتش در رحبه بسر مىبرند ، ( ورحبه محل سكونت نوح ( ع ) بوده وسرزمينى پاك ومطهر است ) هيج فردى از خاندان محمد ( ص ) سكونت نمى كند وكشته نمى شود مگر در سرزمين پاك ومطهر ، زيرا آنان اوصياى پاك پيامبراند "
1452 - المصادر :
* : العياشي : ج 1 ص 64 ح 117 - عن جابر الجعفي عن أبي جعفر عليه السلام يقول : -
وفي : ص 244 ح 147 - عن جابر الجعفي قال : قال لي أبو جعفر عليه السلام : - قسما منه .
وفي : ج 2 ص 261 ح 34 - عن إبراهيم بن عمر ، عمن سمع أبا جعفر عليه السلام : - قسما منه .
* : النعماني : ص 279 ب 14 ح 67

* حديث شماره : 186 *
* ابن عون ، از نافع ، از ابن عمر ، نقل كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : خدايا در شام ما به ما بركت عنايت كن ، خدايا براى ما در يمن ما بركت ده ، گفتند : و در نجد ما ، حضرت فرمود : خدايا براى ما در شام ما ، بركت ده ، خدايا براى ما در يمن ما ، بركت عطا كن گفتند : ودر نجد ما ، حضرت فرمود : در آنجا ( در نجد ) زلزله ها و فتنه هاست از نجد شاخ شيطان ( فتنه ) پديدار مىشود .
186 - المصادر :
* : أحمد : ج 2 ص 118

**************

بسم الله الرّحمن الرّحيم

مـقـدّ مــه

         در آستانه ظهور، آسمان و زمين علائم خود را آشكار مي كنند. مسخ ها و قذ ف ها و خسف هاي گوناگون ، زميني اند و ندا هاي گوناگون, آسماني و البته نداي شيطان از زمين .

به دست آورد ن اوّ لين سر نخ در سلسله حوادث بسيار مهم است. در كتاب هاي سيماي حضرت مهدي (عليه السـّـلام) در قرآن و روزگار رهايي و مهدي منتظر[عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] وكتاب شريف  غيبت نعماني والـبـيـعـة لـلـّه وعصرظهور وغيره مي توان سر نخ هايي پيدا كرد و بعد از ليست كرد ن سلسله ها ، حوادث مشترك را پيدا كرد. در كتاب سيماي حضرت مهدي (عليه السّـلام) در قرآن ، سلسله حوادث بدين صورت آمده است :

1- اختلاف فرزندان فلان 2- مناديي كه از سوي آسمان ندا كند  3- صداي فتح از جانب دمشق 4- خسف جابيه  5- فرو ريختن بخشي از سمت راست مسجد دمشق  6- شورش گروهي از ترك ها  7- آشفته شد ن اوضاع روم 8- فرود آمد ن برادران ترك در جزيره ( در شمال سوريه)9- منزل گرفتن روم در رمله (درفلسطين) .

اي جابر پس آن همان سال است كه اختلاف بسياري در هر زمين از ناحيه مغرب [ياغرب] پديد خواهد آمد و نخستين سرزميني كه خراب مي شود شام است. در آن هنگام بر سه پرچم اختلاف خواهند نمود.  پرچمي سر خ وسفيد و پرچمي سياه و سفيد و پرچم سفياني .

سلسله حوادث را مي توان به سه بخش تقسيم كرد .  قسمتي از احاديث و روايات، سلسله هاي حوادث را تا خرو ج سفياني بيان مي كنند و قسمت ديگر، سلسله حوادث را تا بانگ ونداي آسماني و قسمت سوم، سلسله هاي حوادث را تا  ظهور حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] بطوركلـّي بيان مي كنند.

سلسله هاي حوادث( قسمت اوّ ل)

سلسله هاي حوادث (قسمت دوم)

سلسله هاي حوادث (قسمت سوم)

تذ كر 1- اكثر قريب به اتـّفاق اين سلسله ها در طول 26 ماه تا زمان ظهور اتـّفاق مي افتد.

تذ كر 2- از ذ كر علائمي كه قبلا ً واقع شده است خود داري گرد يد.

تذ كر3- علائم واقع شده در حدود 570 علامت مي باشد .  محقـّـقين محترم براي كسب  اطــّـلاعات بيشتر  به جلد دوم كتاب روزگار رهايي و كتاب مهدي منتظر [عجـّـل الله تعالي فرجـه الشّريف] مراجعه نمايند.

و اما روز ظهور آن حضرت [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] بنابر روايات  روز جمعه و عاشوراست و آنچه نهي شده است از تعيين وقت ، منظور سال ظهور به طور دقيق مي باشد. يكي از مفيد ترين ويژگي هاي دانستن علائم ظهور آن است كه مي توانيد يك يا د و سال را در هر لحظه اي از زمان كه زند گي مي كنيد، پيش بيني كنيد كه ظهور واقع مي گرد د يا خير. بنابر روايات، ظهور آن حضرت [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] در سالي فرد مثل يك ،سه،پنج،هفت،نه، صورت مي پذيرد. بنابراين علائم حتمي  بايد در سالي زو ج انجام گيرد. {البته همان طور كه ائمّه اطهار(عليهم السّلام) به ماه هاي قمري عنايت داشته اند و آشكار شد ن علائم را بر اساس ماه هاي قمري بيان كرده اند ،به حوادث هم بايد بر همين اساس توجه كرد.}

در يك سال قبل از ظهور سه موضو ع كاملاً آشكار, پديدار خواهد شد :

الف- مناطق مختلفي در سراسر شرق و غرب دنيا خسف شده و به زمين فرو مي رود كه مهمترين آن ها بيدا است كه جزء علائم حتمي مي باشد.

ب- سادات و علويّان زيادي از جمله سيّد حسني و شعيب بن صالح و يماني جهت زمينه سازي ظهور و تسليم پرچم هدايت به حضرت  [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف]  خرو ج مي كنند كه مهمترين آن ها يماني و از علائم حتمي ظهور مي باشد.

ج- نداهاي مختلفي در ماه هاي رجب، رمضان ، ذيحجه ، عاشورا و ... صورت مي پذ يرد كه مهمترين آن ها در شب 23 ماه رمضان خواهد بود واز علائم حتمي ظهور مي باشد.

 علائم حـتـمـي ظهور:

در احاديث و روايات فراواني علائم حتمي اصلي ظهور ،پنج مورد معرفي شده است. البته علائم حتمي ديگري بيان شده است كه در بخش بعدي به آن مي پردازيم .

1-     خرو ج يماني

يماني از شيعيان اميرالمؤمنين (عليه السّلام) است و خرو ج او قبل از ظهور جهت نبرد با سفياني از يمن مي باشد.

امام باقر (عليه السّلام) مي فرمايند: سفياني و يماني و خراساني در يك سال و يك ماه و يك روز خرو ج مي كنند. خرو ج آنان چون دانه هاي گرد نبند به دنبال يكديگر است. هر سو كه بنگري ترس ووحشت و اضطراب خواهد بود. كسي كه باآنان در افتد بدا به حال او. در ميان آنان پرچمي خالص تر از پرچم يماني نيست كه پرچم هدايت است و شما را به سوي صاحـبتان دعوت مي كند. هنگامي كه يماني خرو ج كند فروش اسلحه بر ديگر مرد م را تحريم مي كند. چون او خرو ج كند به سويش بشتاب كه پرچم او پرچم هدايت است و بر هيـچ مسلماني جايز نيست كه در برابر او بايستد. هر كس اين چـنين انجام دهد اهل دوزخ مي شود زيرا او به سوي حق و صراط مستقيم فرا خواند.

امام صادق(عليه السّلام) فرمودند : مردي از اولاد عمويم زيد در يمن خرو ج مي كند.در حديثي آمده است : سفياني كجا خواهد بود و حال اينكه هنوز شكننده چشم او از صنعاي يمن خروج نكرده است؛ بر اساس اين روايت مي توان يماني را قبل از سفياني و اوّلين علامت  ازپنج علامت حتمي اصلي ناميد.

2- خرو ج سفياني ملعون

عثمان بن عنبسه معروف به سفياني از نواد گان هند جگر خوار و خبيث ترين مرد م در ماه رجب بعد از خسف

قريه اي از قراي د مشق و بعد از اختلاف د و پرچم در شام خرو ج مي كند و تمام دوران از ابتداي خروجش تا هنگام كشته شدنش 15 ماه خواهد بود بعد از تصرّف و تسلـّط بر د مشق ، حمص، فـلسطين،ارد ن و قــنّسيرين به مدت 9 ماه حكومت مي كند. براي سركوبي شيعيان لشكرياني به عراق و حجاز گسيل مي دارد لشكر او در مسير خود در منطقه قرقـيسيا با چند لشكر ديگر درگير مي شود و تمامي آنان را نابود مي سازد . خروج او شش ماه قبل ازقيام حضرت [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] از مكـّه مكرّمه خواهد بود.

عده اي عقيده دارند كه او هم اكنون در ارتش سوريه داراي مقامي است و گفته مي شود كه هر گاه عبد الله بن احمر حاكم و رئيس جمهور سوريه گرد يد قيام مي كند.

در اينجا چند حديث از كتاب ” روزگار رهايي، جلد دوم “ مي آوريم :

الف-   ”او سيمايش سر خ ، چـشمهايش زاغ و موهايش زرد است. كاسه سرش سترگ، كـتف هايش چهارشانه و پهن و صورتش درشت و خشن است و در صورتش آثار آبله است. هنگامي كه او را ببيني او را كور مي پنداري ولي او كور نيست بلكه در مرد مك او نقطه سفيدي است و او پليد ترين مخلوق روي زمين است كه لحظه اي خدا را نپرستيده و مكـّه و مد ينه را هرگزنديده است.“

ب-   ”خرو ج سفياني حتمي است و خروجش در ماه رجب خواهد بود به سرزمين آرامش وآسايش(د مشق) وارد مي شود و بر فراز منبر آن قرار مي گيرد .“

ج-   ” سفياني پيروز مندانه از ممالك رومي بر مي گردد و قدرت را

در دست مي گيرد .“

د-  ” سفياني وقتي از ممالك رومي برمي گردد صليب به گرد ن مي آويزد.“

ه –   ” امر فر ج محقـّق نمي شود جزهنگامي كه خرو ج كننده اي از آل ابي سفيان خرو ج كند و 9 ماه ( به مقدار مدت حمل) حكومت كند. به ناگزير او بايد از تبار اين پيرمرد باشد. حركت مي كند تا در وادي نجـف اشرف كشتار كند.“

و-  اميرالمؤ منين (عليه السّلام) درنامه اي كه چند روز پيش از جنگ صفّين به معاويه نوشته اند ، چنين مي فرمايند:

” گويي مردي را از نسل تو با چشم خود مي بينم كه مردي شوم ، ملعون، پليد ،خشن و درشت خوي است كه خداوند رحم و مروّت را از دلش سلب كرده است. مادرش از خاندان كلب است. اگر بخواهي نام و نشان و سن وسالش را بيان مي كنم . سپاهي را به سوي مدينه مي فرستد كه در آن قـتـل و غارت و فحشاي فراوان مرتكب شوند و مردي پاك وپاكيزه از تبار من از ميان آنها مي گريزد و زمين را پر از عدل و داد مي نمايد. آنچنان كه پر از ظلم و ستم شد ه است. او را نيز با نام ونشان و سن و سال مي شناسم كه او از نسل پسرم حسين [عليه السّلام] است. صاحب اين سپاه( سفياني) مردي پاك و پاكيزه و بي گناه را از اولاد من در احجار الزّ يت به قتل مي رساند. سپس لشكر را به سوي مكـّه حركت مي د هـد من امير آنان و تعدادشان و نام آن ها و علامت اسب هايشان  را مي دانم. آنگاه كه وارد سر زمين بيدا شدند و مستقر گرديدند خداوند آنان را در زمين فرو مي برد...“

{ توضيـح اينكه متن كامل تر نامه شريف آن حضرت (عليه السّلام) در كتاب اسرار آل محمد (عليهم السّـلام) آمده است.  جان ها به قربان آن امامي كه اميرالمؤمنين (عليه السّـلام) سالها قبل از

تولد شان سن و سالشان را وسن و سال دشمنشان (سفياني) را

در هنگام ظهور مي دانستند.}

ز-   ” هنگامي كه ترك و روم اختلاف كنند و جنگ هاي فراواني در زمين روي دهد منادي بر دروازه دمشق بانگ برآورد : اي واي از شرّي كه نزديك است.“

3- صيحه و نداي آسماني

و آن روز كه منادي حق از جاي نزديكي ندا خواهد كرد گوش فرا دار٭ روزي كه آن صيحه را به حق بشنوند آن هنگام روز خروج است. ٭

( آيات 41-42 سوره ق)

در اينجا چند حديث از كتاب روزگار رهايي مي آوريم :

الف-  ” نداي آسماني در ماه رمضان در شب جمعه ،شب 23 رمضان است كه هرگز در مورد آن دچار شك و ترديد نشويد گوش فرا دهيد و اطاعت كنيد و در پايان روز صداي ابليس لعين بلند مي شود كه مي گويد : فلاني مظلوم كشته شد. با اين بانگ نابه هنگام، گروهي را به شك مي اندازد و گروه كثيري با شك و ترديد وارد آتش مي شوند ،نشانه بانگ جبرئيل اين است كه به نام قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] و نام پدرش ندا مي كند دختران پرده نشين نيز ، با شنيد ن آن خوشحال مي شوند و پدران و برادرانشان را تشويق مي كنند كه خروج كنند .“

ب-  ” به ناچار اين دو صيحه پيش از قيام قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] شنيده خواهد شد ، يكي از آسمان كه صداي جبرئيل امين است و ديگري از زمين كه صداي شيطان لعين است.“

ج- ”هنگامي كه بانگ آسماني را بشنوند همانند كسي كه بر سرش مرغ نشسته باشد، خشكشان مي زند، گرد ن همه دشمنان خدا در برابر صيحه آسماني خاضع ومنقاد مي شوند. اگر در چيزي هم دچار شك و ترديد باشند در مورد صيحه آسماني هيچ ترديدي نخواهد داشت كه به نام پدر و نام اجداد طاهرين او (عليهم السـّـلام ) ندا خواهد شد.“

د- ” كسي كه قبلا به آن ايمان آورده بود الآن هم به آن ايمان مي آورد . او بانگ آسماني را مي شوند و مي فهمد كه حق است و آن را تصديق مي كند ... سپس امام صادق(عليه السّلام) فرمودند: صداي جبرئيل از آسمان است و صداي شيطان از زمين، شما از صداي اوّلي پيروي كنيد. مبادا به صداي دومي بگرائيد و گول بخوريد. بانگ آسماني حق است و سوگند به خدا كه هر قومي به زبان خود آن را مي شنود.“

ه-  امام صادق (عليه السّلام) مي فرمايد:

” اختلاف بني عباس از علائم حتمي است . نداي آسماني از نشانه هاي حتمي است. خروج قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] از امور حتمي است.“

4- خسف بيدا

در كتاب ”سيماي حضرت مهدي [عليه السـّـلام ] در قرآن “ ذيل آيه 47 سوره مباركه نساء در حديثي طولاني آمده است:

” و فرمانده لشكريان سفياني در بيابان بيدا فرود مي آيد سپس منادي از آسمان بانگ مي زند : اي بيدا ،اين قوم را نابود كن كه زمين بيدا آن ها را به كام خود فرو مي كشد و جز سه تن كسي از

آن ها جان سالم به در نبرد. خداوند صورت هاي آن سه را به پشت بر مي گرداند و آنان از قبيله كلب مي باشند و در باره آن ها اين آيه نازل شده : اي كساني كه كتاب آسماني به آن ها عطا شده،به آنچه نازل كرديم – كه آنچه را نزد خود داريد تصديق مي كند - ايمان آوريد. پيش از آنكه صورت هايي را تغيير دهيم و آن ها را به پشت برگردانيم ... تا آخر آيه٭ در همين كتاب ذيل آيه 148 سوره بقره در حديثي تأويل آيه 51 سوره سبأ را مربوط به خسف بيدا مي داند: اگر ببيني هنگامي كه وحشت زده مي شوند واز دست نمي روند بلكه از مكان نزديكي گرفته مي شوند. ٭توضيح اينكه : سرزمين بيدا بين مكـّه و مدينه قرار دارد و از لشكر سفياني جز دو يا سه نفر باقي نمي ماند.

يكي از

آن ها براي بشارت به سوي مكـّه حركت مي كند و

حضرت [عليه السـّـلام ] را مژد گاني مي دهد و ديگري به سوي سفياني باز مي گردد و اورا انذارداده، ازعاقبت شومش مي ترساند.

5-  قتل نفس زكيّه

نفس زكيّه از فرزندان امام حسين(عليه السّلام)و نماينده آقا امام زمان [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] جهت اتمام حجـّت بر اهل مكـّه در هنگام ظهور مي باشد. چند حديث :

الف -  ” جواني از آل محمّد (عليهم السّلام) در ميان ركن و مقام كشته مي شود كه نامش محمّد فرزند حسن ، نفس زكيّّه است. “

ب -  ” قتل نفس زكيّه از نشانه هاي قطعي است.“

ج -   ” بين حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف]  و قتل نفس زكيّه جز 15 روز فاصله نيست.“

د-  ” چون روز 25 ذيحجـّه فرا رسد نفس زكيّه در ميان ركن و مقام به ستم كشته شود و در روز 10 محرّم حضرت حجّت [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] قيام مي كند.“

« علائم قابل توجّه »

1 –  خرو ج خراساني

در ميان علويّاني كه از ايران براي زمينه سازي ظهور خرو ج مي كنند دو شخصيّت بزرگوار درخشند گي و شجاعت خاصّي دارند. يكي از آنان سيّد حسني است. سيّدي زيبا با قدّي بلند و محاسني پر پشت كه انگشتر زيادي به دست مي كند و نام شريفش محمّد يا محمّد علي است و البته داراي كرامت است و هر روز به خدمت آقا امام زمان [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] مي رسد وهنگام قيام زره اي  بهشتي بر تن مي نمايد

« ر.ك. پيمان يزد = 19 /7/82»

و ديگري شعيب بن صالح فرمانده لشكر سيّد حسني مي باشد.

در اينجا احاديثي از كتاب روزگار رهايي مي آوريم :

الف-  ” پرچم هاي سياهي براي نبرد با سفياني به حركت در مي آيند كه ميان آن ها جواني از بني هاشم است كه صورتش چون قرص قمر است و در دست چپش خالي است . در پيشاپيش اين سپاه شعيب بن صالح تميمي است كه كلاه هاي سپاهيانش سياه است وجامه هايشان سپيد. سپاه سفياني را شكست مي دهند و به سوي غرب پيش مي روند تا به بيت المقدّس مي رسند و زمينه را براي حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] فراهم مي كنند.“

ب-  ” ما خانداني هستيم كه خداوند به جاي دنيا ،آخرت را برگزيده است اهل بيت من بعد از من دچار بلاها ، گرفتاري ها،تبعيد ها و جلاي وطن ها مي شوند تا گروهي از خراسان با پرچم هاي سياه حركت كنند و خير و صلاح را مطالبه نمايند پس به آن ها داده نمي شود. آن ها نبرد مي كنند و پيروز مي شوند و به آنچه مي خواستند دست مي يابند ولي آن را نمي پذيرند بلكه به مردي از عترت من تقديم مي كنند كه او جهان را پر از عدل و داد نمايد آنچنان كه مملوّ از جور و ستم شده است. آگاه باشيد هر كس آن ها را      د رك كند ،به سوي آن ها بشتابد اگرچه با سينه خيز رفتن از روي برف ها باشد كه او مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف]است.“

ج-  ” مردي گند م گون ،چهار شانه و كوسه به نام شعيب بن صالح،با چهار هزار نفر از ري خرو ج مي كند كه در پيش قد م ظهور حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] است. كسي در برابرش ايستادگي نمي كند جز اينكه كشته مي شود. “

د-  ” مردي ازقزوين خروج مي كند كه با يكي از پيامبران هم نام است. مشرك و مؤمن به اطاعتش مي شتابند. كوه ها را پر از رعب و وحشت مي سازد.“

ه-  ” سپاهيان خراسان به حركت در مي آيند. شعيب بن صالح تميمي در طالقان به آن ها مي پيوندد . در خوزستان به يك سيد موسوي بيعت مي شود. پرچمي براي چماق داران كرد فراهم مي شود . عرب ها بر سرزمين ارمني ها و سيكلوب ها غلبه مي كنند و هرقل(آسياي صغير) در برابر   فرمانده هان سفياني تسليم مي شود.“

و- { حديث ذيل طولاني است و گزيده اي از آن را مي آوريم. }

” سپس جواني خوش اندام از حوالي قزوين و ديلم براي نصرت آل محمّد (عليهم السّلام) خروج مي كند و با بانگي رسا و بياني شيوا پيروان آل محمد (عليهم السّلام) را ندا مي كند: كه اي آل محمد (عليهم السّلام)  بانگ ستم ديده غمين را لبّيك گوييد. گنجينه هاي طالقان به او پاسخ مثبت مي دهند. چه گنج ها و گنجينه هايي ! كه از طلا و نقره نيستند بلكه مرداني فولادين هستند كه بر يابو هاي ابلق سوارند و سلاح هاي كوتاهي در دست دارند. از شوق و علاقه اي كه به جهاد دارند ، جست و خيز مي زنند و خود را به سپاه دشمن مي زنند ، مي جنگند و پيروز مي شوند. فرمانده آن ها مردي از تميم به نام شعيب بن صالح است. بزرگ و كوچك شمشير به دست گرفته وارد كارزار مي شوند. سيد حسني كه صورتش چون ماه تابان است،در اين نبرد شمشير مي زند و با ستمگران نبرد مي كند تا وارد كوفه شود و كوفه را ستاد فرماندهي خود قرار دهد. آنگاه به او خبر مي رسد كه حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] ظهور فرموده است...“

ز- {شعيب بن صالح} ” جواني است نورس، زرد و گندمگون ،كوسه و خفيف اللـّحيه ،كسي در برابرش نمي ايستد جز اينكه كشته مي شود. اگر با كوه ها درگير شود از بن بر مي كند تا وارد سرزمين قدس شود.او پرچمدار حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف]  خواهد بود.“

در كتاب مهدي منتظر [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف]  آمده است:

رايت [پرچم] خراساني ، رايتي غير از بيرق هاي سياه ابومسلم از خراسان براي تشكيل دولت بني عباس و غير از رايت مغول كه عاقبت دولت بني عباس را بر هم زد مي باشد و از هر سه در اخبار بسياري ياد شده است... آنچه به نظر اين حقير(مرحوم حاج شيخ محمد جواد خراساني ره) مي رسد آن است كه چند رايت ‹پرچم› از نقاط مختلف شرق قيام خواهد كرد و مجتمع آن ها خراسان است و همه با هم يكي خواهند شد. از خراسان قيام خواهند كرد.

2 - فـتـنـه دجّال

الف - ” هيـچ پيغمبري نيامد مگر آن كه مرد م را از فتنه دجّال ترساند.“

ب - ” در پيش قد م او سه سال خشكي است .“

ج – ”دجّال با گروهي كه طيلسان( سبز) مي پوشند و كفش مويين به پا مي كنند در حومه كرمان فرود مي آيد.“

د- ” هفتاد هزار ترك ،يهود،زنا زاده ،خواننده،نوازنده،باديه نشين و زن از او پيروي مي كنند. چون دجّال خرو ج كند ،طوفاني چون طوفان قوم عاد و بانگي چون بانگ قوم صالح و مسخي چون مسخ اصحاب رسّ واقع مي شود.“

ه-  ” مدت 40 روز در روي زمين جولان مي كند ،روزي چون يك سال ، روزي چون يك ماه و ديگر روزهايش چون روزهاي شما.“

و- ” به همه اقطار و اكناف جهان وارد مي شود جز مكـّه و حوالي مكـّه و مدينه و حوالي مدينه.“

ز- ” آگاه باشيد كه بيشتر پيروانش فرزندان نامشروع و اصحاب طيلسان سبز مي باشند. خداوند او را در گردنه افيق به دست كسي كه عيسي مسيح پشت سرش نماز مي خواند، سه ساعت گذشته از روز جمعه به هلاكت مي رساند.“

ح- ” دجّال پس از خشك شد ن درياچه طبريّه خروج مي كند.“

{احاديثي كه آورده شد، گزيده و مختصري از احاديث فراواني است كه در مورد دجّال آمده است. البته در منابع اهل تسنن سخن بيشتري آمده است.}

مؤلف كتاب «جهان در سيطره صاحب الزّمان [عجـّـل الله تعالي فرجـه الشّريف] » در مورد دجّال و مركب او فرضيّه اي آورده است و در مقام نتيجه گيري مشخصات دجّال را با بعضي از سرنشينان ناشناخته سفينه ها وبشقاب هاي پرنده مقايسه و مطابقت نموده است و مشخصات مشترك را اين گونه بيان كرده است:

1- آبله رو بود ن  2- داشتن سر و كلـّه بزرگ 3- قدّ بلند

4- چشمان برّاق 5- يك چشم بود ن 6- طيلسان هاي سبز و موارد ديگر.

در مورد مركب دجّال آن را نوعي وسيله پيشرفته و مد رن نقليه (زميني و بيشتر هوايي) مي داند كه ابعادي  عظيم و سرعتي فوق العاده دارد. . .

دجّال و صهيونيست :

* استاد علي كوراني در كتاب عصر ظهور مي فرمايد: « احتمال قوي نزد من ،اين است كه اين جنبش بعد از مدتي نه چندان كوتاه پس از برپايـي حكومت جهاني حضرت مهدي [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] و رفاه عمومي ملـّت هاي جهان و پيشرفت حيرت انگيز علوم خواهد بود و خروج وي نشأت گرفته از يهود بسيار پيشرفته و داراي ابعاد عقيدتي و سياسي گسترده است.»

* استاد كامل سليمان در كتاب روزگار رهايي در توضيح اين حديث : « آبادي بيت المقدس، خرابي مدينه را به دنبال دارد و خرابي مدينه ،نبرد بي امان را و پس از آن قسطنطنيه (استانبول) فتح مي شود و فتح استانبول خروج دجّال را به دنبال دارد.» مي فرمايد: صهيونيسم بين المللي پس از آن كه احترام مسجد اقصي و كليساي قيامت را از بين برد به تعمير و آباداني بيت المقدّ س پرداختند. خرابي مدينه به دست سپاه سفياني ...، آن گاه جنگ سرنوشت ساز حق و باطل آغاز مي شود... و آنگاه استانبول به دست سپاه اسلام  فتح مي شود.

محل خرو ج دجـّال :

* مرحوم خراساني در كتاب خود گويد:«اخبار در محلّ خروجش مختلف است كه سجستان است يا اصفهان يا از نواحي خراسان و وقت خرو ج او نيز معلوم نيست كه پيش از ظهور است يا بعد، ولي مسلـّم است كه در سال ظهور حضرت[عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] است. » درجاي ديگر گويد:« ممكن است حديث حضرت باقر (عليه السـّـلام) كه مكرّر مي فرمود:

خراسان خراسان، سجستان سجستان،اشاره به اين باشد و الله العالم.»

محقـّقين محترم در مورد علائم دجّال {كه اكثر آن ها اتـّفاق افتاده است}به كتاب ارزشمند منتخب الاثر ‌‌‌‌‹عربي› مراجعه فرمايند.

3 - بني قنطوره

الف ـ ” نزديك است كه سلطنت عرب به دست بني قنطوره برچيده شود؛ بني قنطوره قومي هستند با صورتهاي پهن، بيني هاي فرورفته وديدگان كوچك، صورتهايشان چون سپرهاي آهنين است، كفشهاي مويي به پا مي كنند و در محلّي در نزديكي سرزمين عرب كه از زمين هاي عربي است فرود آيند كه به آنجا وادي لون گفته مي شود. عرب ها سخت با آنها درگير مي شوند ... ,,    ‹اين حديث طولاني است و ادامه دارد. ›

ب ـ ” نزديك است كه بني قنطوره شما را از سرزمين هاي

خود از خاك عراق بيرون كنند .,,

ج ـ ” قومي كه صورتهاي پهن وديدگان ريزوقيافه هاي غمباري دارند

 امّت مرا مي رانند و به جزيرة العرب برمي گردانند.اين حمله وگريز

سه بار روي مي دهد...“

د ـ ” بني قنطوره  وارد بصره مي شوند، در كنار رود دجله فرود مي آيند، مرد م سه گروه  مي شوند گروهي به پد ران خود مي پيوندند،گروهي به سختي مي افتند وكفر مي ورزند و گروهي خانواده هاي خود را پشت سر خود قرار مي دهند و وارد نبرد مي شوند. كشته هايشان شهيد است...“

ه ـ ” واي بر زورا(بغداد) از بني قنطوره گويي با چشم خود مي بينم كه حريم زنها در زير پاي سواران سپاه لگد مال شده و شعله هاي آتششان شام راطعمه حريق نموده است، بدا به حال حلب از محاصره آنان. شهرهاي شامات در زير پايشان لگدمال مي شود واز شامات جز دمشق و نواحي آن باقي نمي ماند ودشت ودمن از خون مردمان رنگين مي شود،سپس با اعلام امن وامان وارد بعلبك مي شوند و همه نواحي لبنان را حوادث خونبار فرا مي گيرد...“

و ـ” واز بيشترين نشانه ها بني قنطوره و  سلطه آنها بر عراق و شامات است“

ز ـ ” بني قنطوره مسلمانان را دنبال مي كنند واسبهاي خود را به نخلهاي خوخا(در نزديكي مسجد كوفه) مي بندند و از آبشخورهاي فرات مي نوشند. آنان كه از خراسان وسجستان مي آيند مرد م عراق را به شدت فراري مي دهند، آنها شريراني هستند كه مرحمت از دلهايشان گرفته شده است. در ميان حيره وكوفه به هركس برسند مي كشند و اسير مي گيرند.“

ح ـ ” واي بر امّت محمد [صلّي الله عليه وآله] هنگامي كه شهر نشيني را تحمل كنند و بني قنطوره از رود سيحان بگذ رند واز آب دجله بخورند و به سوي بصره وابّـله تهاجم كنند.“

{ در كتاب روزگار رهايي احاديث فراواني آمده است كه مختصري از آنرا در بالا نقل كرديم ولي در كتاب مرحوم خراساني حديثي نيامده است.}

*در مقابل اين احاديث و شايد مكمّـل اين روايات، احاديث ديگري است كه بني قنطوره را به نحو ديگري معرفي مي كند. در كتاب جهان در سيطره صاحب الزّمان(عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف) آمده است: ” زود باشد كه تأييد كند خدا اين دين را به گروههايي كه هيچ بهره اي از دين ندارند.“ مؤلف اين كتاب قد رت آنان را  قد رتي فوق بشري مي داند و آنان را يك دسته از سرنشينان وصاحبان سفاين ناشناس پرنده معرفي مي كند.

4 - آتشي بزرگ

الف ـ ” هنگامي كه نشانه اي بزرگ در آسمان ديده شود وآن آتشي عظيم است كه از سوي مشرق زمين پديد آيد و شب هايي بد رخشد، فرج مردم در آن زمان است كه اين نشانه در پيش قد م ظهور قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] و به فاصله اندك مي باشد .“

ب ـ ” عمودي از آتش در طرف مشرق آسمان پديد مي آيد كه همه مرد م روي زمين آنرا مي بينند. هر كس آن زمان را درك كند براي خانواده اش مواد غذايي يك ساله را تأمين كند.“

{ مؤلف كتاب روزگار رهايي محل وقوع اين حادثه هولناك را در منطقه چاههاي نفتي ظهران در حجاز مي داند. }

نمونه اي از آن  كه قبلاً اتّفاق افتاده است به نقل از كتاب جهان در سيطره صاحب الزّمان (عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف) مي آوريم: «در روز سي ام ژوئن 1908 اهالي قسمتي از سيبريه شاهد منظره بديعي شدند و گلوله اي آتشين را ديدند كه در آسمان با سرعتي شگفت انگيز سير مي كند ، بلافاصله پس ازآ ن صداي هراس انگيزي به گوش رسيد وبادي گرم وآتشناك وزيد ، آسمان از تفّ اين آتش چندان روشن شد كه چشم را مي زد واين روشني تا چندين شب دوام يافت و در سرتاسر سيبريه و حتّي در اروپا قابل ديد ن بود...»

5 -  مسخ

مرحوم خراساني دركتاب مهدي منتظر(عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف) گويد: ازاموري كه تقريباً حتمي الوقوع است ظهورمسخ است ... و

ممكن است كه درسالهاي پيش ازسال ظهورتحقّق يابد

 امّا بيشترمي نمايد كه درسال ظهور خواهد بود...

دراينجا احاديثي ازكتاب روزگار رها يي مي آوريم.

[‌مسخ : دگرگوني سيرت وصورت چيزي به شكلي جزآنچه هست

 (مبدّ ل شد ن انسان دو پا به حيوان وحشي چهار پا) ]

الف -« درآخرالزّمان ،خسف، قذف، مسخ  واقع خواهد شد . »

ب - « قومي از اين امّت شب را در كنار سفره طعام وشراب ولهو ولعب سپري مي كنند وبامدادان به صورت ميمون وخوك در مي آيند.»

ج - پيشواي ششم شيعيان [عليه السّلام ] در تفسير آيه شريفه « پيش از عذاب بزرگ،از عذاب كوچك به آ نها مي چشانيم .»«سوره سجده  آيه 21»  فرمود: « چه ذلـّت وخواري بالا تر ازاينكه انسان در ميان خانه وخانواده اش در كنار سفره نشسته باشد وناگهان اهل خانه گريـبان چاك كرده ، ناله سر دهند ، مرد م بپرسند : چه شده ؟! گفته شود : اين فلاني است، همين الآن مسخ شد!! ابوبصيرازآن حضرت (عليه السّلام) پرسيد: اين فجايع پيش از قيام قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] روي مي دهد  يا بعد از قيام او؟!  فرمود: پيش از قيام او . »

د - «  فتنه ها زمين را ازكران تا كران فرا گيرد ومسخ شد ن در ميان دشمنان حقّ وحقيقت فراوان گردد. »

ه - « باد زورا(طوفان، گرد باد، از سوي بغداد، از سوي دجله) به شكلي كه نظيرش ديده نشده ؛ مي وزد،مرد م به دانشمندان خود پناه مي برند وآنها را مسخ شده مي يابند ومي بينند كه به صورت ميمون وخوك درآمده اند، صورت شان سياه شد ه و د يد گان شان  كبود گشته است. »

 علا ئم درخور عنايت :

1- زلزله بزرگي در شام

مرحوم خراساني دركتاب مهدي منتظر(عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف ) گويد: درآن سال [سال ظهور] زلزله بسيار باشد وازجمله زلزله بزرگي در شام ... وقوع اين حادثه بعد از ورود بيرقهاي زرد به مصر خواهد بود .

در اينجا حديثي از كتاب روزگار رهايي مي آوريم:

« چون دو لشكر در شام درگير شوند ، يكي از آيات بزرگ الهي ظاهر مي شود و آن زلزله شام است كه بيش از صد هزار نفر در  شام هلاك مي شود.  اين حادثه براي مؤمنان رحمت و براي كافران نقمت است. چون اين حادثه روي دهد،منتظر پرچمهاي زرد وسپاهيان سبكبال يابو سواري باشيد كه از سوي مغرب مي آيند و وارد شام مي شوند وآن به هنگام مرگ سرخ واضطراب برزگ است.

هنگامي كه اين مرگ و مير و اضطراب شديد واقع شود منتظر خسف يكي از آبادي هاي شام به نام خرشنا باشيد هنگامي كه خرشنا خسف شود منتظر خروج سفياني ...   {حديث ادامه دارد.}

2- شيصباني

« پيش از سفياني ، شيصباني خرو ج كند كه در سرزمين كوفان {كوفه – عراق} خرو ج خواهد كرد و همچون چشمه ي آب از زمين مي جوشد وكاروان {دربعضي منابع : فرستاد گا ن، نمايند گا ن } شما را مي كشد پس از آن به انتظار سفياني و خرو ج حضرت [عليه السّلام ] باشيد.»

« غيبت نعماني » {توضيح اين كه عدّه اي صدام حسين ويا خلفاي بني عباس را با او مطابقت مي دهند. والله ا لعا لم }

3- كف دست

ظاهر شد ن كف دستي درآسمان را يكي از علائم حتمي شمرده اند . در كتاب غيبت نعماني احاديثي در اين مورد آمده است . در اينجا احاديثي از كتاب روزگار رهايي مي آوريم:

الف –  « اختلاف شديدي روي مي دهد وادامه مي يابد تا وقتي كه كف دستي درآسمان ظاهر شود و منادي آسماني بانگ برآورد كه : امير شما فلاني است . »

ب – « دستي از آسمان ظاهر شده و به سوي او (عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف ) اشاره مي كند كه: اين است،اين است . »

ج -   « سالي كه صيحه آسماني در آن شنيده مي شود ؛ نشانه اي پيش از آن در ماه رجب ديده مي شود.  گفته شد : آن  نشانه چيست ؟ فرمود : سيمايي در قرص ماه ديده مي شود ،‌ دست و كف دست روشني در فضا ظاهر مي شود و به سوي او(عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف ) اشاره مي كند ، ندايي از آسمان بلند مي شود و همه مرد م روي زمين آن را مي شنوند ،هر كسي به زبان خودش آن را مي شنوند . »

4-  خورشيد و ماه گرفتگي

الف -  « خورشيد در پانزدهم [ماه ] رمضان كسوف مي كند و ماه در آخر آن خسوف مي كند ؛ برخلاف آنچه تا كنون انس گرفته اند . »

ب -  « براي مهدي ما [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] دو نشانه است كه از روز آفر ينش آسمانها وزمين ، چنين نشانه اي اتّفاق نيفتاده است : ماه در شب اول ماه رمضان خسوف مي كند و خورشيد نيز در پانزدهم آن كسوف مي كند ! از روزي كه خداوند آسمانها وزمين را آفريده ، چنين حادثه اي اتّفاق نيفتاده است . »

ج - « ماه در پنجم  ماه مبارك رمضان خسوف مي كند و آن در آستانه ي قيام قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] است . »

5 و 6 - عوف سلمي وخرابي بصره

الف - پيامبر اكرم (صلـّي الله عليه وآله) خطاب به جعفر طيّار فرمودند: « بصره توسط يكي از فرزندان تو ويران مي شود كه زنجي ها از او پيروي مي كنند. »

ب- « ... گويي با چشم خود [ اميرالمؤمنين ( عليه السـّـلام) ] مي بينم كه شهر شما را آب فراگرفته است . از ساختمانهاي شهر جز گنبد مسجد تان د يد ه نمي شود كه همانند سينه ي مرغي در اقيانوس بيكران شناور به نظر مي رسد. هنگامي كه ديدند كوخهاي بصره تبديل به كاخ شده و باغهاي اطراف آن تبديل به قصر شده ، بدانند كه عمر بصره به پايان رسيده ، ديگر بصره اي وجود نخواهد داشت . »

ج – « اي بصره ! واي بر تو از سپاهي كه نه گرد بر انگيزد ونه احساس دارد ولي فتنه اي بر پا كند كه  خانه ها را ويران سازد،آبادي ها را بر خاك نشاند، ثروت ها را بر باد دهد و زنها را به اسارت سپارد . »

د -  « هنگامي كه بصره ويران شود وامير اميران بر خيزد . »

ه - « سپس بصره خسف مي شود و ويران مي گردد و

 وحشت بسيار شديدي  برسراسر عراق حكمفرما ميشود

 كه احدي آسايش وآرامش نمي يابد ... »

و - « پيش از خرو ج آن حضرت (عليه السّلام)، مردي به نام عوف سلمي در سرزمين الجزيره [بين دجله و فرات در مرزهاي سوريه وعراق وتركيه ]

خرو ج مي كند،در تكريت مأوي گزيند و در مسجد دمشق به قتل مي رسد.»

ـ  مؤلـّف عصر ظهور ضمن بررسي چند خطبه از نهج البلاغه گويد: بصره از جمله شهر هاي مؤ تفكه ( زير و رو شده ) است كه در قرآن مجيد آمده است ... سه مرحله زير و رو شده و مرحله  چهارم هنوز واقع نشده است

7- مرگ عبدالله

الف - « سپاه سفياني در مسير خود به عراق وارد قرقيسيا مي شود و در آنجا ميان  عبدالله با  عبدالله جنگ در مي گيرد ...» [حديث طولاني است .]

ب -  « اگر كسي مرگ عبدالله را براي من تضمين كند ؛ من ظهور قائم [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] را براي او تضمين مي كنم ، چون عبدالله از دنيا برود ديگر مرد م براي احدي اجتماع نمي كنند و اين كار براي احدي جز صاحب شما [عجـّـل الله تعالي فرجه الشّريف] هموار نگردد . انشاء الله تعالي .»

ج -  « هنگامي كه مردم در عرفات وقوف كرده اند ؛ سواري كه بر وسيله نقليّه ي تيز تكي سوار است از راه فرا مي رسد و مرگ خليفه اي را خبر مي دهد ، فرج آل محمد [عليهم السّـلام ] و فرج همه ي مرد م در آن هنگام است . » عده اي عقيده دارند كه منظور از  عبدالله يكي از پادشاهان  بني عباس بوده است . در كتاب عصر ظهور آمده است : قبل از هلاكت  عبدالله ، آتشي به رنگ زرد و سرخ در حجاز يا شرق آن آغاز مي شود .